 |
Kastamonu Lahikası -B-
Azîz kardeşlerime!
Temadî eden tahribat-ı mânevi'ye karşısında -lillahilhamd- gittikçe Risale-i Nur'un mu'cizane mukavemeti ve satveti ve kıymeti tezayüd ediyor. Dâlaletin temel taşı ve nokta-i istinadı olan tabiat tâgutunu dağıtıp, Kur'an elinde bir elmas kılınç olarak her tarafta nurları saçar, zulümatı dağıtır. Fakat dalaletlerin enva'ı çoktur. O nisbette risalelerin dahi ayrı ayrı meziyetleri, ehemmiyetleri var. Eğer kolay ise, Tabiat Lem'asını da bize gönderiniz.
Umumunuza binler selak, makbul dualarınızdan çok istifade eden ve halis dualara çok muhtaç kardeşiniz
Said Nursi
Emin'le Feyzi'nin imzası altında şu cevab evvelce size gelen fıkralarının âhirindeki cevabın tetimmesidir. Size onlar gönderiyor.
Sual: Bize verdiğiniz cevabda diyorsunuz: "Siyasî geniş daireleri merak ile takib eden, küçük daireler içindeki vazifelerinde zarar eder." Bunun izahını istiyoruz?
Elcevab: Üstadımız diyor ki:
Evet bu zamanda merak ile, radyo vasıtasıyla, ciddî alâkadarane küre-i arzdaki boğuşmalara merak edip bakanlar, dikkat edenler, maddî ve mânevî pek çok zararları vardır. Ya aklını dağıtır manevî bir divane olur, ya kalbini dağıtır mânevî bir dinsiz olur, ya fikrini dağıtır mânevî bir ecnebî olur.
Evet ben kendim gördüm: lüzumsuz bir merak ile, mütedeyyin iken âmi bir adam ,beride ilme mensubiyeti varken-eskiden beri İslâm düşmanı olan bir kâfirin mağlubiyetiyle ağlamak derecesinde bir mahzuniyet ve Âl-i Beytden Seyyidler Cemaatinin bir kâfire karşı mağlubiyetinden mesruriyetini gördüm. Böyle âmî bir adamın, alâkasız bir geniş daire-i siyaset hâtırı için, böyle kâfir bir düşmanı mücahid bir seyyide tercih etmek, acaba divaneliğin ve aklı dağıtmaklığın en acib bir misali değil midir?
Evet hâricî siyaset memurları ve erkân-ı harbler ve kumandanlara bir derece vazifece münasebeti bulunan siyasetin geniş dairelerine ait mesaili; basit fikirli ve idare-i ruhiye ve dîniyesine ve şahsiyesine ve beytiyesine ve karyesine ait lüzumlu vazifesini geri bıraktırmakla, onları meraklandırıp ruhlarını serseri, akıllarını geveze ve kalblerini de hakaik-i îmaniye ve İslâmiyeye ait zevklerini, şevklerini kırıp havalandırmak ve o kalbleri serseri etmek ve manen öldürmek ile dinsizliğe yer ihzar etmek tarzında, kemal-i merak ile onlara göre mâlâyâni ve lüzumsuz mesail-i siyasiyeyi radyo ile ders verip dinlettirmek, hayat-ı içtimaiye-i İslâmiyeye öyle bir zarardır ki; ileride vereceği neticeleri düşündükçe tüyler ürperir.
Evet herbir adam vatanla, milletle, hükûmetiyle alâkadardır. fakat bu alâkadarlık, muvakkat cereyanlara kapılıp millet vatan, hükûmetin menfaatini bazı şahısların muvakkat siyasetlerine tâbi' etmek, belki aynını telâkki etmek çok yanlış olmakla beraber; o vatanperverlik, milletperverlik hissinden ve vazifesinden herkese düşen vazife bir ise, kendi kalb ve ruhundan, idare-i şahsiye ve diniye ve hâkeza: Çok dairelerden hakikî vazifedar olduğu hizmet ve alâka ve merak on, yirmi belki yüz'dür. Bu ciddî ve lüzumlu bu kadar çok alâkaların zararına olarak, o bir tek lüzumsuz ve ona göre mâlâyâni olan siyaset cereyanlarına feda etmek, divanelik değil de nedir?
Üstadımızın bize gayet acele ile verdiği cevabı bu kadar. Biz de, o acele ifadeyi acele kaydettik, kusura bakmayınız.
Biz de, bütün kuvvetimizle bunu tasdik ediyoruz. Çünki bunu kendimizde ve gördüğümüz dostlarımızda tecrübelerle müşahede ettik. Hattâ çokları meraklarından, cemaati belki de namazı terkeder derecede ifratla, tam namaz vaktinde konuşan radyoyu dinleyip, mimsiz medeniyetin sefahet ve dalâlet ve İslâm'a ettiği ihanet cezası olarak mütemadiyen başına gelen tokadlara ve boğuşmalarına ve geniş siyaset dairelerine alâkadârâne dikkat etmekle; ve nefesi zehirli şahıslardan radyoda ders almak, kudsî ve mühim vazifelerine de tam zarar ediyorlar.
Risale-i Nur şakirdlerinden
Emin,
(R.H.)
Salahaddin'in bir fırkasıdır.
(Otuzbirinci ve Otuzikinci âyetlerin Risale-i Nur'a işaretlerini istihrac etmeğemuvaffak olan Ahmed Nazif ve oğlu Salâhaddin, Risale-i Nur'un ehemmiyetlişâkirdlerinden olduğundan, Salâhaddin'in şu fıkrası, Yirmiyedinci Mektub'unfıkraları içine girmeye lâyıktır.)
Salahaddin diyor ki; Bin üçyüz ellisekiz senesi Danzig'den çıkan birkıvılcım Avrupa içerisine sür'atle yayılarak büyük bir yangın halinialdığından, bütün milletler seferî vaziyetinde bulunduğundan Türkiye dekısmî seferberlik yaptı, 1359'da 27,28,29 doğumluları silâh altına aldı. Bumeyanda, Risalse-i Nur talebelerinden Mehmed Feyzi ve ben gibi çok talebeler de, bir hikmete binâen askere alınmıştı. Üstadımız, yalnız altı-yedi ay kadar,Risale-i Nur'un intişarı hususunda başka muhitte bulunmamız icab ettiğinden, kalb,fikir ve avucunu Cenâb-ı Hakk'ın rahmetine açtığı mânenanlaşıldığından, bu duasının kabûlü Risale-i Nur'un mühim bir mkerametineticesi olarak başka muhite askerlik vazifesi içinde, Risale-i Nur'a hizmet içingönderildik. Altı-yedi ay sonra, Feyzi ve Salâhaddin vazife-i neşri yaptıktan sonra,mezkûr kur'aların en tehlikeli bir zamanda Alman orduları Romanya'yı işgal,Bulgaristan'ı tazyik, İtalya da Yunanistan'la harbettiği bir sırada, terhisleriyle, okeramet anlaşılmıştır. (Hâşiye)
Hem Salâhadddin emsalinden bir ay sonra ordudan sevkedilmesi, İneboludaemsalleriyle beraber bulunmadığı memleket halkından bazı kimselerin gözünebatarak, müteaddit ihbaratta bulunmaları üzerine, askerlik şubesi tarafından reis,polis vasıtasiyle babasını şubeye celb ile oğlunun nerede olduğu sorulduğunda,oğlundan bir gün evvel gelen telgrafı göstererek, İzmit Deniz Alayı'na mürettebolduğunu ve oğlunun kasden gitmediği, bir ay ticarete gittiği anlaşılmasiyle,babası Ahmed Nazif serbest bırakılmasıdır.
Hem mâdem direğine yazılıp askerlikleri tehir edilenler içinde, her günbenimle görüşen kâtib bir arkadaşım, beni unutup kaydetmediği, sonra da o teciledilenler hem askere alındığı hem de fena nazariyle bakıldığı veSalâhaddin o zarardan kurtulmasıdır.
Hem Salâhaddin'in müretteb olduğu alaya, onbeaş gün geç iltihak etmesindendolayı bir ceza verilmeden ve hiçbir tavsiyeye muhtaç kalmadan alay yazıcısıolarak alınması, hem terhisleri zamanında bakayaların üç gün dahi olsa,mahkemeye verildiği halde, kendisinin bir ay bakayalığı olduğu halde, bir cezagörmeden terhis ve alay kumandanı ve yâverinin teessüründen gözleri yaşararakayrılışı, Risale-i Nur'a ait bir keramet olduğuna bizce kat'î kanaat gelmiştir.
Hem bir vakit Tosya'dan Kastamonu'ya gelirken, beraberimde Risale-i Nur'un Lem'a ve Şuâlar'ı vardı. Haşre ait bir mebhas okuyordum.Kamyon yokuşları tırmanıyordu. Havanın ve makinenin harareti bana ağırlıkve fikrime de«Bu Risale-i Nur muazzam bir mu'cize-i Kur'aniyedir. Başka sahada mu'cizegösterebilir mi? Halbuki mu'cize, Enbiye Aleyhimüsselâm'a mahsustur. Resûl-i EkremAleyhissalâtü Vesselâm'dan sonra mu'cize gösterilmeyecektir» mülâhazasıesnâsında kamyon müdhiş sadmelerle üç takla, yirmibeş-otuz metre yerdenaşağı yuvarlandık. Şehadet getiriyordum. Yaralımıyım diye kendimiyokladım. Yüzbin şükür hiç bir yaram yok. Korkarak doğruldum, şoförünkafası gözü parçalanmış, «ah, of» çekiyor. Etrafımı tetkik ettim;şoför tarafındaki kapı ve camlar hurdahaş olmuş. Benim tarafımdaki ince cambile kırılmamış. O anda bunun büyük bir keramet olduğunu, mu'cizeolmadığını ve bu daha böyle mâcerâlı şeyleri tefekkür etmemek içinkerâmetkarâne gaybî bir tokat olduğunu anladım.
Risale-iNur Şakirtlerinden
Salahaddin
(Hâşiye): Buradaki Haşiyeyi Üstadımız kalemiyle işaretliyerekçıkartmıştır. (Nâşir)
Feyzi'nin yediği Şefkat tokadıdır.
Üstadım bana kardeşim Husrev Efendi tarzında Mu'cizat-ı Ahmediye Risalesi'niyazdırıyordu. Ben -yâni Feyzi- bir parça tenbellik ettim. Birden, 28'lilerle askereistenildim. Üstadım dedi: «Git, mu'cizat-ı Ahmediye'yi yaz, seni şimdivermiyeceğim.» Başladım. O emir bir hafta geri kaldı. Tekrar bir ârıza ile yazınoksan kaldı. Tekrar askere çağırıldım. Yine Üstadım: «Git yaz!».Ciddî çalışmaya başladım. Fevkalme'mul, yine emir geri kaldı. Bir hafta sonra,tekrar bir mazerete binâen yazıyı bıraktım. Üstadım dedi: «Senin şimdivazifen Risale-i Nur noktasında askerliktedir.» Birden emir geldi, bir şefkat tokadıyeyip vazifeme gönderildim.
Cenâb-ı Hakk'a şükür Risale-i Nur'a alâkadar-it-tâka (Hâşiye)çalıştım ve çalıştırıldım. Üstadımız bize söyledi gibi yedi ay sonra terhis edilip Üstadımıza ulaştım. İnşâAllâh bu kabahatimde afvolmuştur.
Risale-i Nur'u, hem bizi hizmet-i Kur'aniyede sebkat eden Husrev, Hâfız Ali,Rüştü, Sabri gibi hâlis, sıddık, metin, çalışkan kardeşlerimi şefi' tutarakafvımı Üstadımdan isterim. Evet ben itiraz ediyorum ki, tenbelliğimin neticesi olarakbu şefkat tokadını yedim.
|
|
Konu: Kastamonu Lahikası -B- (Okunma sayısı 75 defa)
28 Mart 2010, 05:53:40